Wszystkie artykuły
Poradnik8 min czytania

Visa Compelling Evidence 3.0 pozwala wygrać chargebacki za oszustwo w webowym checkoucie aplikacji, ale tylko dzięki danym zapisanym kilka miesięcy wcześniej

Visa Compelling Evidence 3.0 przenosi chargeback za oszustwo przy płatności bez fizycznej karty na bank, gdy dwa wcześniejsze, niekwestionowane zakupy pasują do spornego. Wyjaśniamy, co się kwalifikuje, jakie dane logować już dziś i ile kosztuje wygrany lub przegrany spór aplikację z webowym checkoutem.

Biurko programisty o zmierzchu z otwartym laptopem na stronie płatności, obok karta kredytowa i telefon, czyli sytuacja, w której Visa Compelling Evidence 3.0 decyduje, kto zapłaci za chargeback za oszustwo

Najważniejsze wnioski

  • Visa Compelling Evidence 3.0 dotyczy wyłącznie dispute condition 10.4, Other Fraud w środowisku bez fizycznej karty, gdy posiadacz karty twierdzi, że nie autoryzował zakupu ani w nim nie uczestniczył.
  • Aby zakwalifikować się do Visa Compelling Evidence 3.0, sprzedawca potrzebuje co najmniej dwóch wcześniejszych, niekwestionowanych transakcji tą samą kartą, dokonanych od 120 do 365 dni przed sporem i bez zgłoszenia oszustwa.
  • Visa Compelling Evidence 3.0 działa na zasadzie dopasowania danych: sporny zakup i oba wcześniejsze muszą mieć wspólne elementy danych, takie jak adres IP, identyfikator lub fingerprint urządzenia, identyfikator konta albo adres dostawy.
  • Gdy spór kwalifikuje się do Visa Compelling Evidence 3.0, odpowiedzialność przechodzi ze sprzedawcy na wydawcę karty, a według Visa odpowiadający mu wpis o oszustwie (TC40) zostaje usunięty.
  • Klient kupujący po raz pierwszy nigdy nie zakwalifikuje się do Visa Compelling Evidence 3.0, bo według Visa nie da się wtedy zbudować historii dwóch wcześniejszych transakcji.
  • Visa Compelling Evidence 3.0 nie obejmuje zakupów w aplikacji w App Store ani w Google Play. Tam sprzedawcą są Apple i Google, a jedyną drogą są ich własne ścieżki przekazywania dowodów (CONSUMPTION_REQUEST i orders.reviewrefund).
  • W Stripe w USA przegrany spór kosztuje kwotę transakcji plus opłatę za spór w wysokości $15, która nigdy nie wraca, plus opłatę $15 za odpowiedź na spór, zwracaną tylko w razie wygranej.

Visa Compelling Evidence 3.0 to jedyna reguła sieci kartowej, która pozwala sprzedawcy wygrać chargeback typu „to nie byłem ja” zwykłymi danymi z logów. Jeśli ta sama karta kupiła już u ciebie dwa razy, od 120 do 365 dni wcześniej, a te zakupy zgadzają się ze spornym w takich punktach jak adres IP, identyfikator urządzenia czy konta, zarzut oszustwa upada, a stratę ponosi bank. Reguła obowiązuje od kwietnia 2023 roku. Dla twórców aplikacji ma dziś większe znaczenie, bo coraz więcej z nich przyjmuje płatności kartą bezpośrednio.

Odkąd App Review Guidelines Apple przestały wymagać uprawnienia (entitlement) dla linków do zakupu w amerykańskim sklepie, wiele aplikacji na iPhone'a kieruje kupujących do webowego checkoutu. Aplikacje na Androida sprzedawane przez web robiły to już wcześniej. Przy tych sprzedażach to ty jesteś sprzedawcą. Spory trafiają do ciebie, a razem z nimi szansa na ich wygranie. Haczyk tkwi w konstrukcji reguły. Prawdziwość zakupu możesz udowodnić tylko zapisami, które prowadziłeś na długo przed czyjąkolwiek reklamacją.

Co naprawdę obejmuje Visa Compelling Evidence 3.0

Reguła jest wąska. Według FAQ Visa dla sprzedawców nowe rozwiązanie dotyczy tylko dispute condition 10.4, oszustwa w środowisku bez fizycznej karty, czyli sytuacji, w której posiadacz karty zgłosił bankowi, że nie autoryzował zakupu ani w nim nie uczestniczył. To kod przyczyny stojący za większością friendly fraud: subskrybent, który zapomniał, że się zapisał, rodzic, który nie wiedział, że nastolatek użył karty, kupujący, który woli zadzwonić do banku niż poprosić o zwrot.

Spór zgłoszony jako „niezgodny z opisem” albo „anulowana płatność cykliczna” nie jest sporem 10.4 i Visa Compelling Evidence 3.0 w nim nie pomoże. Takie spory nadal opierają się na zwykłych dowodach: twoim regulaminie, procesie anulowania, potwierdzeniu dostarczenia.

Element regułyCzego wymaga VisaŹródło
Rodzaj sporuCondition 10.4, Other Fraud, bez fizycznej kartyFAQ Visa dla sprzedawców
Wcześniejsze zakupyCo najmniej 2, niekwestionowane, bez zgłoszenia oszustwa (TC40)FAQ Visa dla sprzedawców, przegląd Visa CE3.0
Wiek wcześniejszych zakupówOd 120 do 365 dni przed sporemFAQ Visa dla sprzedawców
Te same stronyTa sama karta (bazowy PAN) i ten sam deskryptor sprzedawcyFAQ Visa dla sprzedawców
Zgodne daneCo najmniej 2 wspólne elementy we wszystkich zakupachPrzegląd Visa CE3.0
Pierwszy zakup klientaNigdy się nie kwalifikujeFAQ Visa dla sprzedawców
WynikOdpowiedzialność przechodzi na wydawcę, wpis o oszustwie usuniętyPrzegląd Visa CE3.0, FAQ Visa dla sprzedawców

Które elementy danych się liczą?

Visa wymienia cztery: identyfikator konta, adres IP, adres dostawy oraz identyfikator lub fingerprint urządzenia. Według Visa, jeśli towar nie jest wysyłany, adres rozliczeniowy nie może zastąpić adresu dostawy, więc aplikacja cyfrowa ma trzy użyteczne elementy. Stripe dzieli je na elementy główne (IP zakupu oraz fingerprint lub identyfikator urządzenia) i pomocnicze (adres dostawy, adres e-mail, identyfikator konta). Stripe akceptuje dwa elementy główne albo jeden główny i jeden pomocniczy. Fingerprint urządzenia plus identyfikator urządzenia nie jest prawidłową parą.

Dla aplikacji praktyczną parą jest twój identyfikator konta plus IP zakupu albo identyfikator urządzenia zapisywany przy checkoucie. Oba wcześniejsze zakupy muszą pasować do spornego, a nie tylko do siebie nawzajem.

Czy to działa przy odnowieniach subskrypcji?

Tak. Według FAQ Visa reguła Visa Compelling Evidence 3.0 jest dostępna dla cyklicznych transakcji inicjowanych przez sprzedawcę, a sprzedawca przekazuje elementy danych z pierwotnej konfiguracji. Odnowienie obciążone przez twój serwer nie ma własnego IP kupującego. Zastępują je IP i urządzenie z dnia, w którym subskrypcja się rozpoczęła.

Dlaczego sprzedaż w App Store i Google Play nie jest objęta regułą

Visa Compelling Evidence 3.0 to rozwiązanie dla merchant of record. Przy zakupie w aplikacji jest nim Apple lub Google, a nie ty. Tylko dwa procesy zwrotów w ogóle proszą twórcę aplikacji o dowody. Apple wysyła CONSUMPTION_REQUEST i daje ci 12 godzin na odpowiedź przez Send Consumption Information. Google Play otwiera weryfikację chargebacku, na którą odpowiadasz przez orders.reviewrefund w ciągu 24 godzin. Wszystko inne w sklepach, od samoobsługowych zwrotów w Google Play w ciągu 48 godzin po zwroty przez wsparcie i anulowane zakupy, rozstrzyga się bez ciebie.

Dlatego webowy checkout to jedyne miejsce, w którym reguły sieci kartowych działają bezpośrednio na twoją korzyść. To też jedyne miejsce, w którym każda opłata za spór obciąża cię od pierwszej sprzedaży.

Ile kosztuje chargeback za oszustwo

Cennik Stripe w USA od 17 czerwca 2025 roku przewiduje dwie opłaty za spór. Opłata $15 za otrzymany spór jest pobierana w chwili otwarcia sporu i nigdy nie wraca. Opłata $15 za odpowiedź na spór jest pobierana, gdy przesyłasz dowody, i wraca, jeśli wygrasz. Stripe blokuje też sporną kwotę na cały czas trwania sprawy, który według Stripe zwykle wynosi od 60 do 75 dni od twojej odpowiedzi.

Wynik przy planie rocznym za $49.99Pieniądze, które wypływająCo wraca
Akceptujesz spór$49.99 plus opłata $15 za otrzymany spórNic
Odpowiadasz i przegrywasz$49.99 plus $15 za otrzymany spór plus $15 za odpowiedźNic
Odpowiadasz z kwalifikującymi się danymi CE 3.0 i wygrywaszOpłata $15 za otrzymany spór$49.99 i opłata $15 za odpowiedź
Zamiast tego zwróciłeś pieniądze po wczesnym ostrzeżeniu o oszustwie$49.99Brak opłaty za spór, brak sporu w twojej historii

Opłaty to tylko widoczna część. Za rokiem płatnego planu stoją rachunki, które już zapłaciłeś, żeby go obsłużyć: czas GPU za każde generowanie, płatne wywołania API za każde zapytanie, przestrzeń na każdy przechowywany plik, wypłaty dla twórców, których treści zostały odblokowane. Przegrany spór o oszustwo oddaje pieniądze, a wszystkie te rachunki zostają zapłacone. Dlatego warto wdrożyć tę regułę. Wygrany spór 10.4 odzyskuje całą kwotę, a według Visa znika też wpis o oszustwie, który liczyłby się do twoich wskaźników monitorowania.

Wydrukowane logi transakcji na biurku z zaznaczonymi pasującymi wierszami, czyli taka historia zakupów, jakiej Visa Compelling Evidence 3.0 potrzebuje, aby dopasować sporną płatność do dwóch wcześniejszych

Przed sporem i po sporze

Są dwie drogi. Przed sporem bank sprawdza dane w Visa przez Order Insight od Verifi, gdy posiadacz karty jest jeszcze na linii. Jeśli twoje dane się kwalifikują, według przeglądu Visa spór zostaje zablokowany, a odpowiedzialność przechodzi na wydawcę, zanim cokolwiek zostanie zgłoszone, więc spór nigdy nie trafia do twojego wskaźnika sporów. Po sporze twój acquirer przesyła pasujące dane w odpowiedzi na otwarty spór. Według Visa ta droga również przenosi odpowiedzialność, ale spór nadal liczy się do twojego wskaźnika sporów.

Większość twórców aplikacji korzystających ze Stripe użyje drogi po sporze. Gdy Stripe wykryje kwalifikujący się spór Visa, próbuje automatycznie uzupełnić dowody na podstawie wcześniejszych obciążeń, a jego API zwraca status qualified, requires_action lub not_qualified. Zasada Stripe jest taka, że to Stripe musiał przetworzyć każdą z wcześniejszych transakcji, co odpowiada wymogowi Visa, by historyczne zakupy pochodziły od tego samego acquirera.

Co, jeśli dane się nie kwalifikują?

Spór nie jest wtedy automatycznie przegrany. Według Stripe dowody, które nie spełniają warunków Visa Compelling Evidence 3.0, są i tak przesyłane standardową ścieżką, więc wypełnij też zwykłe pola dowodowe: logi użycia, historię logowań, potwierdzenia dostarczenia i swoją politykę zwrotów.

Co logować przy checkoucie, zaczynając od dziś

  • Własny identyfikator konta przy każdym obciążeniu, w metadanych operatora płatności, aby jednym zapytaniem powiązać zakup z osobą.
  • Adres IP kupującego w chwili zakupu, zapisywany po stronie serwera z żądania, a nie z klienta.
  • Identyfikator lub fingerprint urządzenia, jeśli twój checkout albo operator płatności go zbiera. Wybierz jedno z dwóch i trzymaj się tego.
  • Adres e-mail przypisany do konta w chwili zakupu, jako element pomocniczy.
  • Prosty opis produktu przy każdym obciążeniu. Stripe wymaga go dla spornego zakupu i dla obu wcześniejszych.
  • Przechowywanie tego wszystkiego przez co najmniej 365 dni. Według Visa sprzedawcy muszą mieć dane zamówień dostępne przez maksymalnie 365 dni.

Przechowywanie tego niewiele kosztuje, a żadnej z tych rzeczy nie da się odtworzyć po fakcie. Klient, który w listopadzie zgłasza spór 10.4, potrzebuje twoich logów z zeszłej zimy.

RefundHalt odpowiada na każdy CONSUMPTION_REQUEST i każdą weryfikację chargebacku w Google Play w wyznaczonym czasie, używając twoich prawdziwych danych o użyciu, dla sprzedaży obsługiwanej przez Apple i Google. Przy płatnościach kartą, które przyjmujesz samodzielnie, te same zapisy, które dowodzą sklepowi wykorzystania produktu, dowodzą Visa, że to powracający klient. Zaloguj je raz, przechowuj przez rok i wysyłaj tam, gdzie trafi spór.

Często zadawane pytania

Czym jest Visa Compelling Evidence 3.0?
Visa Compelling Evidence 3.0 to reguła Visa dotycząca sporów, obowiązująca od kwietnia 2023 roku, która pozwala sprzedawcy wygrać chargeback za oszustwo przy płatności bez fizycznej karty, jeśli wykaże dwa wcześniejsze, niekwestionowane zakupy tą samą kartą, pasujące do spornego. Gdy dane się kwalifikują, odpowiedzialność przechodzi ze sprzedawcy na wydawcę karty.
Którego kodu przyczyny dotyczy Visa Compelling Evidence 3.0?
Tylko Visa dispute condition 10.4, Other Fraud w środowisku bez fizycznej karty. Według FAQ Visa dla sprzedawców nowe reguły przewidują rozwiązanie wyłącznie dla tej kategorii, więc spory konsumenckie, takie jak „niezgodny z opisem” czy „anulowana płatność cykliczna”, nadal wymagają zwykłych dowodów.
Jak stare muszą być wcześniejsze transakcje w CE 3.0?
Od 120 do 365 dni. Według FAQ Visa można wykorzystać transakcje sprzed 120 do 365 dni od daty sporu, a Stripe stosuje okno od 120 do 364 dni przed sporną transakcją. Oba wcześniejsze zakupy muszą być niekwestionowane i bez zgłoszenia oszustwa.
Czy mogę użyć Visa Compelling Evidence 3.0 przy zakupach w App Store lub Google Play?
Nie. Przy zakupach w aplikacji sprzedawcą są Apple i Google, więc spory kartowe trafiają do nich. Jedyne sposoby przesłania dowodów przez twórcę przy zakupach w sklepach to CONSUMPTION_REQUEST od Apple, z odpowiedzią w ciągu 12 godzin, oraz weryfikacja chargebacku w Google Play przez orders.reviewrefund, z odpowiedzią w ciągu 24 godzin.
Czy Visa Compelling Evidence 3.0 działa przy subskrypcjach?
Tak. Według Visa reguła obejmuje cykliczne transakcje inicjowane przez sprzedawcę, a sprzedawca przekazuje elementy danych z pierwotnej konfiguracji subskrypcji. Subskrybent nadal potrzebuje dwóch niekwestionowanych obciążeń sprzed 120 do 365 dni, więc zupełnie nowy subskrybent nie może się zakwalifikować.

Źródła i materiały dodatkowe

RefundHalt

Autopilot zwrotów dla App Store i Google Play

Czytaj dalej

Kolejny wniosek o zwrot jest już w drodze.

Skonfiguruj RefundHalt w czasie potrzebnym na przeczytanie kolejnej wiadomości od pomocy technicznej o zwrocie, którego nie udało Ci się zakwestionować.