Google Play rekent sinds 1 oktober kosten op alternatieve facturering in de VS, en de terugbetalingen op die verkopen blijven jouw zaak

Sinds 1 oktober 2026 rekent Google Play een servicefee op aankopen die Amerikaanse gebruikers buiten de facturering van Google Play doen. Het gaat om de twee Amerikaanse programma's die Google in december 2025 openstelde na de rechterlijke uitspraak in de zaak met Epic: alternatieve facturering, waarbij je eigen checkout in de app draait, en externe contentlinks, waarbij de app mensen naar je website stuurt om te betalen. Google maakte de startdatum op 22 juli bekend in een update van de Play Console-helppagina's en schoof daarna alleen de downloadkosten op, naar 1 februari 2027. De aankoopkosten bleven op schema.

Wat niet veranderde, is wie de terugbetalingen afhandelt. Google neemt een percentage van deze verkopen, maar niets van de klantenservice. De terugbetaling, de betwiste afschrijving en de kosten van de betaalprovider blijven allemaal bij jou. En elke terugbetaling heeft er nu een tweede taak bij: Google erover informeren.

Wat de kosten voor alternatieve facturering van Google Play in de VS zijn

Beide Amerikaanse programma's gebruiken dezelfde indeling. Google deelt elke betalende gebruiker in als nieuwe of bestaande installatie, met 30 juni 2026 als scheidslijn. Een gebruiker die je app op of na 30 juni voor het eerst via Google Play installeerde (of voor het eerst updatete als de installatie elders vandaan kwam), is nieuw. Iedereen daarvoor is bestaand.

Externe contentlinks kosten ook geld bij app-downloads. Stuurt een link iemand naar de installatie van een app die Google Play niet beheert, dan rekent Google een vast bedrag per installatie, nu $2.85 voor apps en $3.65 voor games. Aankopen die uit diezelfde downloadlink voortkomen, betalen volgens Googles FAQ geen extra transactiefee.

Google pakt een deel, maar regelt geen enkele terugbetaling

Googles eisen voor beide programma's lezen als een lijst taken die Google zelf niet doet. Je moet klantenservice bieden aan mensen die buiten Google Play kopen, en je factureringssysteem moet een procedure hebben om onbevoegde transacties te betwisten. Apps met alternatieve facturering moeten gebruikers bovendien links geven naar hun bestelgeschiedenis, hun abonnementen en een manier om een terugbetaling aan te vragen.

De pagina over externe contentlinks bevat een detail dat je twee keer moet lezen. Je moet kopers buiten Google Play een manier bieden om hun geld terug te krijgen, tenzij de gebruiker vóór betaling duidelijk te horen kreeg dat de aankoop niet terugbetaalbaar is. Dat is een smalle uitweg. De melding moet vóór de betaling komen, en tegen een betwisting via de bank beschermt ze je niet.

Gelden de terugbetalingsbeoordelingen van Apple of Google?

Nee. Er bestaan maar twee terugbetalingsprocessen waarin een ontwikkelaar bewijs kan indienen voordat de store beslist. Apple stuurt een CONSUMPTION_REQUEST en geeft je 12 uur om te antwoorden. Google Play opent een chargeback-beoordeling die je binnen 24 uur beantwoordt via orders.reviewrefund. Beide bestaan omdat de store de betaling verwerkte. Betaalde de klant via je eigen checkout, dan wordt geen van beide geactiveerd en is er geen store-beoordeling om te winnen of te verliezen.

Geldt Googles chargeback-wijziging van 3 augustus voor deze verkopen?

Niet direct. Vanaf 3 augustus 2026 schuift Google de aankoopprijs en bankkosten van chargebacks op Google Play-bestellingen door naar ontwikkelaars. Een extern gefactureerde verkoop was nooit een Google Play-bestelling. De chargeback gaat naar je betaalprovider en volgt vanaf dag één diens regels.

Zo meld je een terugbetaling aan Google Play

Elke extern gefactureerde verkoop meld je aan Google via de externaltransactions API in de Google Play Developer API. Apps met alternatieve facturering in de VS moeten geautoriseerde transacties binnen 24 uur melden. Terugbetalingen gaan via dezelfde API, met een refund-aanroep die de oorspronkelijke externe transactie-ID noemt. Googles backendgids noemt terugbetalingen naast eerste afschrijvingen en verlengingen als transacties die je meldt.

• Een volledige terugbetaling sluit het resterende bedrag van de transactie af, en Google markeert die als TRANSACTION_CANCELED.
• Een gedeeltelijke terugbetaling noemt het teruggegeven bedrag exclusief btw, dat lager moet zijn dan wat er nog op de transactie staat, plus een refundId die uniek is voor die transactie.
• Een abonnementsterugbetaling noemt de specifieke betaling die je terugbetaalde. Een abonnement met een eerste afschrijving en twee verlengingen terugbetalen kost drie aparte refund-aanroepen.
• Create- en refund-aanroepen delen een limiet van 1.200 queries per minuut. Een golf terugbetalingen na een mislukte release vraagt dus om een wachtrij, niet om een lus.
• Transacties van licentietesters worden niet gefactureerd, en Google zegt geen kosten te rekenen voor testtransacties.

Wat een terugbetaling op een externe verkoop je aan geld kost

Neem een creditpakket van US$10, gekocht op je website na een externe link, vanaf een nieuwe installatie, door een ontwikkelaar die zijn eerste US$1M jaaromzet al voorbij is. Googles fee op die verkoop is 20%, ofwel $2. Reken je kaarten af via Stripe tegen het standaardtarief van 2,9% plus 30 cent, dan neemt de betaalprovider nog eens 59 cent.

De fees zijn het kleine deel. Als de credits al ergens voor betaalden voordat de terugbetaling binnenkwam, is dat geld ook weg: GPU-tijd voor elke afbeelding die een klant genereerde, de betaalde model- of data-API-aanroepen achter elk antwoord, opslag voor geëxporteerde bestanden, een uitbetaling aan een maker van wie de content werd gekocht. Een terugbetaling geeft de US$10 terug. Geen van die rekeningen.

Is een lagere fee het waard als je de terugbetalingen erbij neemt?

Vaak wel, maar reken het door met je echte cijfers. Bij Google Play Billing beslissen Googles eigen regels veel terugbetalingen zonder het jou te vragen, van het selfservicevenster van 48 uur tot automatische terugbetalingen van aankopen die je nooit bevestigde. In je eigen checkout schrijf je zelf het terugbetalingsbeleid en zie je elk verzoek. Wat je opgeeft, is de store als buffer tussen jou en de klant. Elk supportticket, elke terugbetalingsbeslissing en elk antwoord op een betwisting komt voor jouw rekening.

Wat je regelt voordat je naar buiten linkt

• Sla bij elke verkoop Googles externe transactie-ID op naast de charge-ID van je betaalprovider, zodat je een terugbetaling met één lookup kunt melden.
• Meld terugbetalingen vanuit hetzelfde codepad dat ze uitvoert. Ook een terugbetaling die je handmatig in het dashboard van je betaalprovider doet, moet Google bereiken.
• Is een aankoop niet terugbetaalbaar, zeg dat dan vóór de betaling op het scherm, zoals het programma vereist. Een regel in je algemene voorwaarden is niet hetzelfde.
• Zet de links naar bestelgeschiedenis en terugbetalingsverzoek in de app, waar Google ze voor alternatieve facturering verplicht stelt.
• Beantwoord terugbetalingsverzoeken snel. Een klant die snel zijn geld terugkrijgt, stapt zelden naar de bank, en een bankbetwisting kost daarbovenop de $15 aan kosten.

RefundHalt bewaakt de terugbetalingen die nog via Apple en Google lopen, en beantwoordt elke CONSUMPTION_REQUEST en elke chargeback-beoordeling van Google Play binnen de termijn met je echte gebruiksdata. Voor de verkopen die je naar je eigen checkout verhuist, is de verdediging een snel terugbetalingsproces en nette rapportage aan Google.